تک تکشون مثل شکوفه های بهارن . هرچی خوب بگم ازین چیزایی که دارم میبینم کم گفتم . الان همه خوشحال ولی پشت این چهره های شاد غم هایی نهفته . داستان های که جز غصه چیزی رو دلم نمیاره . مثل همون دختری که اسمش نماد امید و با یه ازدواج اجباری تبدیل خزون شده . اما چه کاری از من ساختس ؟!! هیچ جز تماشای این قصه های پر غصه . منبع
درباره این سایت